Sunday, February 24, 2008

കേരളോല്‍പ്പത്തി

പരശുരാമന്‍ മഴുവെറിഞ്ഞില്ല

വയസ്സായി
വിറകയ്യൂര്‍ന്നുവീണിടം
ആറിഞ്ച്‌ ഭൂവില്‍
അയാളുടെ ചിത

ഇടവപ്പാതിയും
തിരുവോണവും
കുഞ്ചന്‍നമ്പ്യാരും
ചങ്ങമ്പുഴയും
ഈയെമ്മസ്സും
മനോരമയും
കടലില്‍
കുറച്ചുമാറി
ഒത്തുകൂടി
തിരയടിച്ചു പിരിഞ്ഞു

പ്രകൃതം


തുറന്ന പ്രകൃതമാ-
ണച്ചെറുകഥയ്ക്കെന്നും

അവിടെ സുരേന്ദ്രനെ-
ന്നുള്ളൊരാള്‍ സാവിത്രിയെ-
ത്തുറന്നു പ്രേമിക്കുന്നു

അവളും അതുപോല

തുറന്ന കളിവഞ്ചി
കയറിത്തെളിവാനം
നിറഞ്ഞ പൂര്‍ണ്ണേന്ദുവെ-
ത്തുടര്‍ന്നു പിന്‍പേപോകും
നിലാവും കാറ്റും രാവും
തുറന്ന മനസ്സാകും

തിരിച്ചുവരുംനേര-
മച്ഛനമ്മമാരയല്‍-
വാസികള്‍ ബന്ധുക്കളു-
മൊത്തുചേര്‍ന്നവരുടെ
ചിത്രവുമെടുക്കും ഞാന്‍

രണ്ടു ജാതിയില്‍ രണ്ടു
നിലയില്‍പ്പിറന്നവ-
രുണ്ണുന്നു ഉറങ്ങുന്നു
ചാണകഗന്ധം പേറി
സാവിത്രി മത്സ്യംതൊട്ടു-
കൂട്ടുന്നു സുരേന്ദ്രന്‍ ആ
സ്വാദുള്ള ദൃശ്യം മന്ദ-
സ്മിതത്തില്‍ പൊതിയുന്നു

മെല്ലെമെല്ലെയായ്‌ വീര്‍ത്തു-
വരുന്ന വയറില-
ക്കണ്ണന്റെ ചിലങ്കക-
ളുണ്ടെന്നും കരുതുന്നു

എങ്കിലുമൊന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
സങ്കടം. അവരുടെ
തങ്കജീവിതം
ചിതല്‍തിന്നുവാന്‍ തുടങ്ങുന്നു!

2
ആരുമേ തുറക്കാത്തൊ-
രലമാരയില്‍ച്ചാക്കു-
നൂലാലെകെട്ടപ്പെട്ട്‌,
ജപ്തിചെയ്യുവാന്‍പോകും
വീടിന്റെയൊരിക്കലും
വെട്ടമേല്‍ക്കാത്ത മൂത്ര-
ച്ചായ്പിലായേകാന്തത്തില്‍
ച്ചത്തുപോയൊരു ഭാഷാ-
തല്‍പ്പത്തില്‍ കിടക്കുന്നു
നിത്യമക്കഥ, കണ്‍പോ-
ലടഞ്ഞ പ്രകൃതത്തില്‍

മരക്കുതിരകളുടെ രാത്രി





ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍
മരക്കുതിരകളുടെ രാത്രി.

മുറികളില്‍ അവ ചന്ദ്രനെ അനുസരിക്കുന്നു
കുട്ടികള്‍ മാത്രം ഓടുന്നതു കാണുന്നു

എന്റെ മരിച്ച അപ്പന്‍
ഉണ്ടാക്കിവെച്ച കുതിരകള്‍ പാഴാകുന്നില്ല
വീട്ടില്‍ മരക്കുതിരകളുടേതാണ്‌ രാത്രി

ആരും ജനിക്കുന്നില്ല
ആരും മരിക്കുന്നില്ല
ഉണ്ണുന്നില്ല ഒരുങ്ങുന്നില്ല
ഇവിടെ മരക്കുതിരകളുടെ രാത്രിയാണ്‌
ഒരോ മുറിക്കും ഓരോരുത്തരുണ്ട്‌
അവര്‍ പുതച്ചുറങ്ങുന്നു
സ്ത്രീകളില്ല പുരുഷന്മാരില്ല
അവയവങ്ങളില്ല
മരക്കുതിരകള്‍
അവരുടെ രാത്രി.

വാതിലുകള്‍ തുറന്നിടുന്നു
വാതിലുകള്‍ അടച്ചിടുന്നു
കാറ്റടിക്കുന്നു ഉഷ്ണം പെരുകുന്നു
മരക്കുതിരകളുടെ രാത്രി
മനുഷ്യരേക്കാള്‍ ഇരട്ടി ഉയരത്തില്‍
യാഥാര്‍ത്ഥ്യം അനുസരിച്ച്‌
കൊല്ലങ്ങള്‍ ഇരുന്ന് പണിതീര്‍ത്ത
മരക്കുതിരകളുടെ രാത്രി.

കണക്ക്‌ തെറ്റാറില്ല
കടിഞ്ഞാണിടാറില്ല
പുല്‍മൈതാനങ്ങള്‍ തഴ്യക്കും
മുതിര കൊടുക്കും
വേഗം കരുത്ത്‌ ഭൂതകാലം
മരക്കുതിരകള്‍ മരക്കുതിരകള്‍ മരക്കുതിരകള്‍
രാത്രി.

മരത്തടികളില്‍ കുതിരകള്‍ ആരംഭിക്കുന്നു
അപ്പന്‍ ജനിക്കുന്നു
കുളമ്പ്‌ അപ്പന്‍ തിളങ്ങുന്ന ശ്രദ്ധ
കാല്‍കള്‍ അപ്പന്‍ കുതിക്കുന്ന നിഴല്‍
ഉടല്‍ അപ്പന്‍ വിയര്‍ക്കുന്ന സബ്ദം
നീളം അപ്പന്‍ കിതയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം
വെളുപ്പ്‌ അപ്പന്‍ ഉറയ്ക്കുന്ന സ്വപ്നം
പ്രാണന്‍ അപ്പന്‍ കറുക്കുന്ന സ്പര്‍ശം

മരക്കുതിരകളുടെ രാത്രി
ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍

Friday, February 15, 2008

അന്ധന്‍




‍തീവണ്ടിയില്‍
ഒരന്ധനുണ്ടായിരുന്നു
ഒരുഹാര്‍മ്മോണിയം ആയിരുന്നു അയാള്‍

എന്നും പുറകെ
പാടിനീങ്ങി അവന്റെ തുണ

ഒരിക്കല്‍
യാത്രികരിലൊരാള്‍
അവളില്‍ കണ്ണുനട്ടു

നട്ടതു പൂത്തു
പാളത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു ആ ഭ്രാന്തവൃക്ഷം

ചിതറിവീണ പൂവുകള്‍ക്കിടയില്‍
രണ്ടു കറുത്ത സര്‍പ്പങ്ങള്‍
കരഞ്ഞു പിരിയുന്നത്‌
രാത്രി ഡ്യൂട്ടിക്കാര്‍ കണ്ടു

പിഴച്ചുപോയ ഭൂമിയില്‍
അതില്‍പ്പിന്നെ
റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനുകള്‍ ഉണ്ടായില്ല

അന്നുമുതല്‍
തീവണ്ടിയും അന്ധനായി

പാര്‍ട്ടിമാവ്‌


പാര്‍ട്ടി വളര്‍ത്തിയ മാവുണ്ട്‌
കുറ്റാരിക്കല്‍ തറവാട്ടില്
‍തൊടിയുടെ അറ്റത്ത്‌

പണ്ട്‌
അച്ഛനും കൊച്ചമ്മാനും
കുര്യാക്കോസുമാപ്പിളയും
അതിന്റെ ചുവട്ടിലിരുന്ന് എന്തോ
പിറുപിറുത്തിരുന്നത്‌
മുത്തശ്ശി ഇന്നലെ വീണ്ടും
ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളുടെ മുമ്പില്‍
വെളിവാക്കി

നെറ്റിയിലേക്ക്‌ ചുരുള്‍മുടി വീണ ഒരാള്‍
എന്നും അവിടെ വരുന്നപോലെ
തോന്നിയിരുന്നെന്നും
ആരും അധികനേരം
അങ്ങോട്ടു നോക്കാറില്ലെന്നും
മാപ്പിളയുടെ ഒച്ച
ഭീകരമായിഉയര്‍ന്നു താഴുമായിരുന്നെന്നും
അച്ഛന്റെ തുമ്മലില്‍ മാവ്‌ കുലുങ്ങുമായിരുന്നെന്നും
ഇടക്ക്‌ മൂത്രമൊഴിക്കാനെന്ന മട്ടില്‍
കൊച്ചമ്മാന്‍ പോകുമായിരുന്നെന്നും
എത്തുന്ന പാമ്പുകളെ
അച്ഛന്‍ കൊന്നു കുഴിച്ചിടുമായിരുന്നെന്നും
ചുരുളുകളായി സംഭവങ്ങള്‍ വീണു.

അതിനിടയില്‍
അച്ഛന്‍ അമ്മയെ കല്യാണം കഴിച്ചിരുന്നത്രേ
തൊപ്പിക്കാര്‍ വന്ന് എന്തോ കുഴിച്ചു നോക്കിയിരുന്നത്രേ
ചുരുളന്‍ മുടിക്കാരനോടൊപ്പം വേറൊരാള്‍കൂടി
വരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നത്രേ
ബീഡിക്കുറ്റികളുടെ കൂമ്പാരം
ക്രമാതീതമായി വര്‍ദ്ധിച്ചിരുന്നത്രേ
ശബ്ദവ്യത്യാസമുള്ളവര്‍ മാറിമാറി വന്ന്
വ്യക്തമായി ഒരു പുസ്തകം
വായിക്കുന്ന പതിവ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ
കാവിലെ താലപ്പൊലിക്ക്‌
കൊച്ചമ്മാനെയും മാപ്പിളയേയും
പൊലീസ്‌ കൊണ്ടുപോയെന്നും
ഒറ്റിയത്‌ ചേനത്തണ്ടനാണെന്നും
അച്ഛന്‍ ഓടിയാണ്‌ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്നും
പിന്നീട്‌ മീശ വെക്കാന്‍ അമ്മക്ക്‌ പേടിയായിരുന്നെന്നും പറഞ്ഞു മുത്തശ്ശി

നേതാവ്‌ കൊച്ചമ്മാനായിരുന്നെന്നും
കൊച്ചമ്മാന്റെ ബുദ്ധിയാണ്‌
പാര്‍ട്ടിയെ ആകാശത്തോളം വളര്‍ത്തിയതെന്നും
ഇടികൊണ്ട ചുമകൊണ്ട്‌ പരവശപ്പെട്ട്‌
മരിക്കുമ്പോഴും
ആര്‍ക്കും ചോര്‍ത്തിയെടുക്കാനാവാത്ത ചിന്തകള്‍
അമ്മാവന്റെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു.
അമ്മാവന്‍ കല്യാനം കഴിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍
അതിലുണ്ടാകുമായിരുന്ന പെണ്ണിനെ
ഞങ്ങളാര്‍ക്കെങ്കിലും
കല്യാണം കഴിക്കാമായിരുന്നെന്നും

അത്ഭുതത്തോടെ പൂത്ത
പാര്‍ട്ടിമാവിലേക്കും
മുത്തശ്ശിയിലേക്കും
ഞങ്ങള്‍ മാറിമാറിനോക്കി

വേലികടന്ന്
ഞൊണ്ടിഞൊണ്ടി
എന്തോ വായ്പക്ക്‌
ചേനത്തണ്ടന്‍ വന്നു.

വരവ്‌


‌എത്രയോപേരെന്നറിയില്ല
പത്തായിരമല്ല ലക്ഷമല്ല
പക്ഷികളല്ല മൃഗങ്ങളല്ല
പക്ഷെ ചിറകടിയില്ലാതില്ല
ഗര്‍ജനമെങ്ങോ മുഴങ്ങാതില്ല
ആകാശം കാട്‌ കടലുമല്ല
കാഴ്ചയില്‍ നക്ഷത്രമല്ലാതില്ല
ചന്ദനം തമ്പകം പൂക്കാതില്ല
പൊന്‍തിര ചെമ്മേ കിലുങ്ങാതില്ല

എങ്ങുനിന്നാണീ വരവതെന്നോ
എങ്ങോട്ടുപോയിപ്പുലരുമെന്നോ
എന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെയിത്രയാള്‍ക്കാ-
രുന്തുതള്ളില്ലാതൊരുമിച്ചെന്നോ-
യെന്തല്ല ചോദ്യങ്ങള്‍!

ഉത്തരവുമന്തമില്ലാതെ!

കുഴഞ്ഞു പാത.

കരച്ചില്‍


‍ചിരിക്കുന്ന ഭാഗത്ത്‌
നടന്‌ കാന്‍സര്‍.

അത്‌
ഉറവിടുന്ന ഇടങ്ങളില്‍
പൂക്കള്‍ വിടരുകയും
സുഗന്ധം പരക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്‌
ഇന്ന്അവനുമാത്രമേ അറിയൂ.

മറ്റ്‌ അവയവങ്ങളിലേക്ക്‌
ചിരി വിന്യസിച്ച്‌
തനിക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയത്‌
തിരിച്ചെടുക്കാന്‍
ഒരവസാനശ്രമം നടത്തി

തന്റെ ഉദ്യമങ്ങളെ
വേദന
പിന്നില്‍ നിന്ന് കുത്തിയത്‌
നടന്‍ നേര്‍ക്കുനേര്‍ കണ്ടു.
കാണികള്‍ക്ക്‌കൊടുക്കാമെന്നേറ്റ
തങ്കപ്പവന്‍
താനൊളിച്ചുവെക്കുന്നതില്‍
സ്വയം കുറ്റപ്പെട്ടു.

എന്റെചിരി
എന്റെ ചിരി
എന്ന് വിലപിച്ചു.

ഒടുവില്‍ മുള്ളുകാട്ടില്‍നിന്ന്
കൊടുങ്കാറ്റ്‌ എന്നപോലെ
അവന്റെ മുഖം കോട്ടി
ചിരി
എന്നേക്കുമായിപറന്നുപോയി.

Tuesday, January 29, 2008

കഞ്ഞി



മൂന്നു കല്ല്‌
ഉരി അരി
പുഴവെള്ളം
തീപ്പെട്ടി
കലവും.

കണ്ണടച്ചു ധ്യാനിച്ച്‌
തന്റെ കര്‍മ്മമെന്തെന്ന് നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച്‌
ചെയ്യേണ്ടതു ചെയ്യുമ്പോള്‍
കഞ്ഞി ഉണ്ടാകുന്നു.

പക്ഷേ
ഇതൊക്കെ
മര്യാദക്കു സംഭവിക്കണമെങ്കില്‍
ഇവയെ ബന്ധിപ്പിക്കാനൊരാള്‍-
അതായത്‌ ഞാന്‍
അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കണം

പുഴയില്‍നിന്ന്
വെള്ളം ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നത്‌
ആ ഞാനല്ലാതെ പിന്നെ ആരാണ്‌?

പട്ടികളുടേയും
കുഷ്ഠരോഗികളുടേയും
തെണ്ടികളുടേയും
വിശപ്പു തീരുംവരെ
കഞ്ഞി വിളമ്പിക്കൊടുക്കുന്ന ഒരുവന്‍
എന്റെ സങ്കല്‍പ്പത്തിലുണ്ട്‌.
അവന്‍ ഇറങ്ങി വന്ന്
കീശയില്‍ കയ്യിട്ട്‌ തീപ്പെട്ടി
എറുമ്പ്‌ അരി
ക്ഷാമം കലം
ബാക്കി മൂന്നു കല്ല്
രാമന്‍ രാവണനെ കൊന്നു.
ഞാന്‍ കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കി.

പത്തു കല്‍പ്പനകള്‍



1
മരിച്ച കടലും തോളത്തേറ്റി
ഒരിക്കല്‍ നീയെത്തുമ്പോള്‍
പൊരിച്ച മത്സ്യം പോലൊരു ചിരിയില്‍
പിടിച്ചിരുത്തും നിന്നെ
2
എത്രകൊല്ലം ഒരു പെണ്ണിനെത്തന്നെ
മുത്തിയാകെത്തുടുപ്പിച്ചു മുത്തച്ഛന്‍
അത്ര ചോന്നൊരു ചെങ്കൊടിയും കൊണ്ടു
പെറ്റിബൂര്‍ഷ്വ ഞാന്‍ നിന്നടുത്തെത്തുന്നു
3
സത്യം പറഞ്ഞു മടുക്കുന്ന നാവു ഞാന്‍
നിത്യം വടിച്ചു വെളിച്ചം വന്നു
കത്തിയിലൂടെ നടന്നുപോയ്‌ യൂദാസ്‌
കര്‍ത്താവ്‌ സര്‍ക്കസ്സു കണ്ടുനിന്നു.
4
ഉള്ള ഞരമ്പുകളെല്ലാം മനമെന്ന
കള്ളനു വീടു പണിഞ്ഞിടുമ്പോള്‍
ബുദ്ധി തലയോടു തല്ലിയൊരത്ഭുത
ബുദ്ധപ്രതിമ ചമച്ചിടുന്നു.
5.
പതിനായിരമാകുമോര്‍മ്മയെ
പിറനാളൊരു പത്തുകൊണ്ടൊരാള്‍
പിഴയാതെ ഹരിച്ചിടുമ്പൊഴേ-
ക്കുളവായതു ബ്രഹ്മിതന്‍ഘൃതം
6
അഴിച്ചിടുന്ന പശുക്കിടാവ്‌
പുലിക്കു വായില്‍ക്കയറുന്ന ചിത്രം
വരച്ചിടുന്ന പ്രകൃതിക്കുമുന്നില്‍
മിഴിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതു ഹിംസ മാത്രം
7
മുയലിനെ
വെടിവെച്ച കുഴല്‍
കുയിലിനു കൂടായ്‌ ഒരിക്കല്‍
അവളിടും മുട്ടകളുടല്‍ കഴുകനായ്‌.
മാറില്ല കൂവല്‍.
8
വയ്ക്കുന്നു നിന്റെ
മുഖത്തൊരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍
മൈക്കണ്ണിലെത്ര
മയിലുണ്ടെന്നറിയുവാന്‍
9
മലതന്‍ ചിത്രം
കടുംപച്ചയില്‍ പകര്‍ത്തുവാന്‍
നളന്റെ വേഷംകെട്ടി
മകന്റെ ചായപ്പെന്‍സില്‍
10
അന്ധരാജാവ്‌ ചിത്തത്തില്‍
സ്വരാജ്യം കണ്ടിടുന്നപോല്‍
സങ്കല്‍പ്പിച്ചു രസിക്കുന്നു
ഞാനെന്‍ജീവിതമങ്ങനെ

Saturday, January 19, 2008

നിലാവിന്റെ കാന്തി


നീലയില്‍വെള്ളം ചേര്‍ത്ത്‌
നിറം നേര്‍പ്പിച്ച്‌
നിലാവ്‌ ആവിഷ്ക്കരിക്കാമെന്ന്
ഞാനെന്റെ
ഇരട്ടപ്പെണ്‍കുട്ടികളോട്‌
പറഞ്ഞു.

സ്മിത അനുസരിച്ചു.
അവള്‍ അത്‌ വൃത്തിയായി ചെയ്തു.

സ്മേര അത്‌ ചെയ്തില്ല
പ്രതിഷേധിച്ച്‌
ഞാനും രേണുവുമറിയാതെ
ഞങ്ങളുടെ മാടം വിട്ട്‌
അവള്‍
അന്നുരാത്രി ഇറങ്ങിപ്പോയി

അടുത്ത ദിവസം
സ്മിത വരച്ചു
നിലാവിന്റെ കാന്തിയില്‍
വെള്ളത്തില്‍പ്പൊന്തികിടക്കുന്ന
സ്മേരയെ.

നീലയില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ത്ത്‌
നിറം നേര്‍പ്പിച്ച്‌ .

Wednesday, January 02, 2008

അധിനിവേശം


അഞ്ചുപേര്‍ എന്റെ വീടിന്‌
വെള്ള പൂശുന്നു.

ഞാനെന്റെ മുറിയില്‍
മയങ്ങുമ്പോള്‍.
മാസിക നോക്കി അവളും
മുല നുണഞ്ഞ്‌ മകളും
അടുത്തുണ്ട്‌.

വീടിന്റെ എല്ലാച്ചുവരുകളും
വെളുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌

കാതില്‍ വളയം തൂക്കിയും
ഉള്ളങ്കയ്യില്‍
ഒരു ജന്തുവെ പച്ചകുത്തിയും
അവര്‍ നിന്നു വെള്ളപൂശുന്നു

മറ്റു നിറങ്ങളൊന്നും മനസ്സില്‍ വരാത്ത
അവരുടെ വെള്ള എത്രയോ വേഗതയില്‍?

അവര്‍ വീട്ടില്‍നിന്ന്പോകുന്നേയില്ല
ഒരു സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം
അതിന്റെ ദേവതയെ അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നപോലെയവര്‍
പൂശുന്നു വെള്ള

എന്റെ വീട്‌ വെളുത്തുവെളുത്തു.

ഞങ്ങളുടെയനുവാദമില്ലാതെ
ആരാണ്‌
ഈ വീട്‌ വെള്ള പൂശിയത്‌?

അസൂയ


പ്രകടമായ്‌
നിന്റെ മുഖത്തസൂയ.

ഞാനത്‌
നാറത്തുണിയാലെ മൂടും
ഭൂമി കറങ്ങുന്നതിനും
വെള്ളമൊഴുകുന്നതിനും
രാത്രി ഇരുളുന്നതിനും
തീ കത്തുന്നതിനും
കിളി പാടുന്നതിനും
കുതിര പായുന്നതിനും
മനുഷ്യര്‍ ജീവിക്കുന്നതിനും
എതിരെ
പ്രകടമായ്‌
നിന്റെ അസൂയ

തല കുത്തിയ ചന്ദ്രക്കല കീറി.
നക്ഷത്രക്കണ്ണുകള്‍ ചീഞ്ഞ്‌.
തീട്ടം മണക്കുന്ന മുഖഭാവം.
എല്ലാം
നിനക്ക്‌ കൃത്യമായി ചേരും
അസൂയേ.

അന്യഗ്രഹങ്ങളിലും
കറ വീഴ്ത്തി
നീ ആകാശം മുട്ടെ
അങ്ങനെ നില്‍ക്ക്‌
ഞാനത്‌ നാറത്തുണിയാലെ
മൂടും.

ണാം!


നട്ടപ്പാതിരയിലെ
പള്ളിമണിയൊച്ച
ഒരു പുണ്യവാളനെപ്പോലെ
വീടുകളില്‍ കയറിച്ചെന്ന്
സര്‍വരും ഉറങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്നു തീര്‍ച്ച വരുത്തി
കുരിശു വരച്ച്‌
തിരിച്ചു നടന്ന്
മണിയിലേക്കുതന്നെ
കയറിപ്പോയി

എന്നാല്‍
നട്ടുച്ചയിലെ
പള്ളിമണിയൊച്ച
ഒരു മുഴുക്കിറുക്കനെപ്പോലെ
ഭൂമി കുലുക്കി
ഗതാഗതം സ്തംഭിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു

അത്‌ കുരിശുവരക്കുന്നില്ല

Thursday, December 20, 2007

വേണ്ടായിരുന്നു



വേണ്ടായിരുന്നു
നിന്നൊടുള്ള പ്രേമം

പനിക്കൊപ്പം
പോളന്‍ പൊങ്ങി
പകലും രാത്രിയും
വെട്ടിത്തിളങ്ങി നീ

പറയരെടുത്തുകൊണ്ടുപോയ്‌
കുഴിച്ചിടുമ്പൊഴും
തൊഴുതു ഞാന്‍
നിന്‍കോലം

വേനല്‍ കഴിഞ്ഞു
മഴ വന്നു
പുതിയ കാറ്റും കടലും

ദേവീ
ഇപ്പോള്‍ എനിക്കു തോന്നുന്നു
വേണ്ടായിരുന്നു
നിന്നൊടുള്ള പ്രേമം

Wednesday, December 19, 2007

ഭ്രമം




പഞ്ചാരക്കടല്‍
കയ്ക്കാത്ത പകല്‍
കാണായി കാനായി*
കല്‍കൊണ്ടൊരുറുമ്പിനെ

നിരനിരയായ്‌ നൂറാകും തിര
മധുരംകൂടി മദിച്ചോടുമ്പോള്‍
കരപേടിയിലൊറ്റക്കല്ലില്‍-
കളിവേഷമെടുക്കാന്‍ വെമ്പി
അതുകൊണ്ടതു ചോണനുറുമ്പി-
ന്നിളകാത്തൊരു ചന്തം ചിന്തി

പ്രളയം പ്രളയതരം പ്രളയതമം
ലയമിതിലും യുദ്ധത്തിന്‍ക്രമം

ഒരു തിരയില്‍ വാക്കിന്‍ വായ്ത്തല
ഒരു തിരയില്‍ ഗാന്ധിപ്പൊന്‍തല
ഒരു തിരയില്‍ ആനത്തലയുണ്ടൊരു തിരയില്‍
കുതിരത്തലയുണ്ടൊരു തിരയില്‍ തലകളരിഞ്ഞൊരു
മലദൈവം വേറൊരു തലയായ്‌

പ്രളയം പ്രളയതരം പ്രളയതമം
ലയമിതിലും സ്വപ്നത്തിന്‍ ഭ്രമം

സമചതുരം മെല്ലെ വരക്കേ
മണലില്‍ വിരലുമ്മകള്‍ വെക്കെ
ത്രിഗുണാത്മികയാമൊരു പെണ്ണിന്‍
ഗണിതത്തിനു കാമമുദിക്കേ
ഉടല്‍
ജീവനു-
മേകാന്തതയുടെ
കടലാകും ബീജവുമിളകും
തിരവരവായ്‌
മഹായന്ത്രത്തിന്‍ കര ഗൗരവചിന്തയിലായി'
ഇവയൊക്കെ വെറും മധുരത്തിന്‍ കളി.
രണവും രതിയും ദൈവവുമൊരുപോല്‍
കളിമണ്ണിലുയിര്‍ക്കാമുടയാ-
മൊരുകൈയിലിരിക്കും വിരുതില്‍'

പ്രളയം പ്രളയതരം പ്രളയതമം
ലയമിതിലും ശബ്ദത്തിന്‍ ക്രമം

കലികേറിയനങ്ങാതങ്ങനെ
ഒരു കല്ലിലുറുമ്പതുമങ്ങനെ
കടികൊള്ളുമബോധവുമായി
കടല്‍ വീണ്ടുമിരമ്പുമതങ്ങനെ

പ്രളയം പ്രളയതരം പ്രളയതമം
ലയമിതിലും ശില്‍പ്പത്തിന്‍ ക്രമം

പഞ്ചാരക്കടല്‍
കയ്ക്കാത്ത പകല്‍
കാണായി കാനായി
കല്‍കൊണ്ടൊരുറുമ്പിനെ.

കാനായി: ശില്‍പ്പി കാനായി കുഞ്ഞിരാമന്‍

Friday, December 07, 2007

ലീല



ചതുരംഗം കളിക്കുമ്പോള്‍
കരുക്കള്‍ക്കിടയില്‍
സൂചികള്‍ വീഴാറുണ്ട്‌ .

വേര്‍തിരിഞ്ഞു കേള്‍ക്കാം അവയെ.

കാണാം
തല കൂട്ടിമുട്ടുന്ന
രണ്ടു മലകള്‍ക്കിടയിലെ ഗ്രാമം
കളം
സൂചികളുടെ വീഴ്ച്ച

പിന്നെ രാവ്‌.പകല്‍ രാവ്‌ പകല്‍....

കാണാം
ഗ്രാമത്തിലെ മനുഷ്യരിലും
സമാനമായ ലീലകള്‍ ഉടലെടുക്കുന്നത്‌
അവിടെയും സൂചികള്‍ വീഴുന്നുണ്ട്‌

വീഴുന്നവയുടെ മേധാശക്തിയില്‍
കളി നീളുന്ന കാലത്തെയാകെ
നിലത്തു വാഴുന്നവ
ഒരു തിരുവോണ വെളിച്ചത്തില്‍
സ്നാനപ്പെടുത്തുന്നു.

ചെരിഞ്ഞ മലകള്‍
രണ്ടു സഹോദരന്മാരാണെന്ന്
തെളിച്ചു പറയുകയാണ്‌ പ്രഭാതം.

ഒടി



അയല്‍വാസി ഒടിവെച്ചു.
അവന്‍ പാഞ്ഞു ഗള്‍ഫിലേക്ക്‌.
ഒടിയുടെ പാണ്ടുകള്‍
മണലില്‍ ഉരച്ചു കഴുകുമ്പോള്‍
ഒരു കൂറ്റന്‍ അറബിയെക്കണ്ടു.

അവിടെ ഈന്തപ്പനത്തോട്ടത്തില്‍ കാവല്‍ക്കാരനായി.
എന്നും രാവില്‍ ജിന്നുകളെ ഓടിച്ചു
ഒരുപാടു ചന്ദ്രനെക്കണ്ടു.

തിരിച്ചുപോരുമ്പോള്‍ കീശയില്‍
ഒരു ഭൂഖണ്ഡം നിറയെ ദിനാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മുടിയാകെ നരച്ചിരുന്നു
സ്വര്‍ണ്ണപ്പല്‍ വന്നിരുന്നു.

നെടുമ്പാശ്ശേരിയില്‍ ഇറങ്ങി.

അത്ഭുതപ്പട്ടി
അതിശയപ്പൂച്ച
മൂത്തമകള്‍ സുപ്രിയ
ഇവര്‍ക്കിടയില്‍
പൂര്‍വാധികം വ്യക്തതയോടെ
കാത്തുനിന്നു അയല്‍വാസി.
വ്യംഗ്യമായിഒരു കത്തി
നിവര്‍ന്നതുപോലെ തോന്നി.

സംശയിച്ചില്ല
പണ്ടുവച്ചുമറന്ന ഉമ്മകള്‍
സുപ്രിയയില്‍നിന്ന്
ഝടിതി
തിരിച്ചുവാങ്ങിച്ചു.

നിലത്തുവീണ്‌
നീണ്ടുനീണ്ട്‌
നമസ്കരിച്ച്‌
നിസ്കരിച്ചും
അയല്‍വാസി
ഇഴഞ്ഞുപോയി .
ഒഴിഞ്ഞുപോയി.

Thursday, December 06, 2007

ആത്മഗതം


എങ്ങും ഇരിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത
ഒരവസ്ഥയുണ്ട്‌ കാറ്റിന്‌
കിടക്കപ്പൊറുതിയിലും
അത്‌ ഇണയെ
ഭീകരമായി
ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

സംയമനം ആര്‍ജിച്ച്‌
ഒന്നു നില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാകും
ചില്ലകള്‍ ആടുക

പാട്ടുകളാല്‍ സ്വയം വരിഞ്ഞുകെട്ടി
നിശ്ചലതയെ ജന്മലക്ഷ്യമാക്കി
പറക്കുന്നവനെ
ആരു കേള്‍ക്കാനാണ്‌ ?

അതുകൊണ്ട്‌
കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌
മാമ്പഴങ്ങള്‍ വീഴ്ത്തി
അത്‌ ദു:ഖം മറക്കുന്നു.

Tuesday, December 04, 2007

രണ്ടു കള്ളന്‍മാര്‍

ഒന്നാം കള്ളന്‍

ജനാലയ്ക്കല്‍ കണ്ട തല
ഓടിച്ചെന്നപ്പോള്‍ തോട്ടത്തിലായി
ഓടിച്ചെന്നപ്പോള്‍ ഗേറ്റിലായി
ഓടിച്ചെന്നപ്പോള്‍ തെരുവിലായി

തലാതാഴ്ത്തി ഞാന്‍ തിരിച്ചു
വീണ്ടും തല ആവര്‍ത്തിച്ചു

ഓടിച്ചെന്നപ്പോള്‍ മാവിലായി
ഓടിച്ചെന്നപ്പോള്‍ തെങ്ങിലായി
ഓടിച്ചെന്നപ്പോള്‍ മാനത്തായി

പതുക്കെ ചെന്ന്
ചെവിക്കു പിടിച്ച്‌
തലതാഴ്ത്താതെ തിരിച്ചുവന്ന്
മുറിയിലിട്ടുപൂട്ടി
ഒരു ബീഡിയിരുത്തി വലിച്ച്‌
ശിഷ്ടജീവിതമാസ്വദിച്ചു.

ബീഡിയും തീര്‍ന്നു

താക്കോല്‍പ്പഴുതിലൂടെ
സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയപ്പോള്‍
അവനെന്റെ മെത്തയിലിരുന്ന്
ഒരു ബീഡി വലിച്ച്‌
തീര്‍ക്കുന്നു സ്വന്തം മരണശയ്യ.

രണ്ടാം കള്ളന്‍

രാത്രിയാണ്‌
ചന്ദ്രനുണ്ട്‌

പടിപ്പുര തുറന്ന്
മേലാകെ എണ്ണയിട്ടുമിനുക്കിയ
ഒരാത്മവിശ്വാസം
വീട്ടിലേക്ക്‌ കയറിപ്പോകുന്നുണ്ട്‌
പണപ്പെട്ടി കുത്തിപ്പൊളിക്കുന്നുണ്ട്‌
പവന്‍ കവരുന്നുണ്ട്‌
ഇണചേരുന്നവര്‍ ചാടിയെണീക്കുന്നുണ്ട്‌
ആളെക്കൂട്ടാന്‍ അലറിവിളിക്കുന്നുണ്ട്‌
എണ്ണയിട്ടുമിനുക്കിയ ആ പ്രശാന്തചിത്തം
സംഭ്രമരഹിതമായി
പടിപ്പുരയില്‍ത്തന്നെ മറയുന്നുണ്ട്‌.

എന്നാല്‍
ശബ്ദത്തിന്റെ അഭാവം
അവിടെ എങ്ങും ഉണ്ട്‌ .
അത്‌
എവിടെയോ
ഓംകാരത്തെ അന്വേഷിച്ച്‌
അലയുന്നതുകൊണ്ട്‌.

Monday, November 26, 2007

എന്റേയും ഗുരുനാഥന്‍

ഗാന്ധി
പ്രമേയമാകുന്നൊരു രാത്രിയില്‍
ശാന്തനൊരാള്‍
മദ്യവൃക്ഷം സ്മരിച്ചു
ഭൂമിയില്‍ നീണ്ടുനിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കും ദൂരം
സൂര്യശില്‍പങ്ങള്‍ പിറന്ന മിനാരം
ഓര്‍മ്മയിലെ മയില്‍തുള്ളുമിലക്കൂട്ടം
ഓടിയെത്തുന്ന നിറങ്ങളിലെ
ദൈവം.

ശാന്തനയാള്‍ വീണ്ടും
മദ്യവൃക്ഷം സ്മരിച്ചു.

ഒറ്റക്കുനിന്നു നിറഞ്ഞ മനസ്സ്‌
അതില്‍-
നിന്നിറ്റിറ്റു വീണതതുല്യ തേജസ്സ്‌
സത്യം വെളിച്ചപ്പെ ടുംവരെ മേധയില്‍
വെട്ടിത്തിളച്ചുപതഞ്ഞുയരും
നൊസ്സ്‌ .

ഒക്കെ-
യൊരിക്ക‌-
ലൊരേടത്തു
ചേര്‍ന്നതീ-
യുള്‍ക്കടല്‍‍വക്കിലെ
സ്വപ്നത്തിലാണെന്നു
പച്ചവരകളുയിര്‍ത്തുരിയാടുന്നു

ഗാന്ധി
പ്രമേയമാകുന്നൊരാരാത്രിയില്‍
ശാന്തനൊരാള്‍
മദ്യവൃക്ഷം സ്മരിച്ചു